First off: Lizard Smile (and a godawfull lot of other bands) made it in print. Recently, the new book by Mick Mercer (“Music to die for”) was published. Check pages 343 and 356 for Lizard Smile. More information on the book and how to get it.
Reviews in English
Reflections of Darkness - Wayward review
LIZARD SMILE started out in 1995 when 3 guys meet on a gig at one of their places. Over the following years they would be touring a lot and releasing the first album ‘Press My Button’ around the year 2000, bringing the band’s sound to a wider audience. Following the release, the band did lots of touring again and shared stages with the likes of DIVA DESTRUCTION, DEINE LAKAIEN or THE NEON JUDGEMENT. Their new album ‘Wayward’ has been released to the public in summer 2009.
Within seconds, the opener ‘I was Wrong’ develops into an atmospherically dense club anthem with long stretched layers and most prominently the special, wide guitar sound drifting through the gloomy air. ‘As If I Know’ is more of an electronic pendant to Post Punk, having very minimalist rhythms but putting on a much more aggressive stance with the guitars almost roaring. ‘Dry’ isn’t a dry matter at all with quite complex patterns opening the track, which is turning into sort of an Industrial Rock / Future Pop hybrid, while the latter influences aren’t as obvious as the former ones with the heavy distortion laying on the guitars all the time. The first half of ‘Murder Hole’ remains in the shadows with analogue electronics as minimalist as can be and increasingly diversified guitar work that can easily be confused with ambient synth sections due to its make up.
’The Other You’ offers organic sounding drums and once again the trio impresses with its cunning use of guitar effects , and Beatnick’s vocal delivery on the track is more intense than ever before. ‘What I See’ brings the album to a down-tempo close and tells a seemingly very personal story in its lyrics. Even though they’re no musical beginners, the name LIZARD SMILE won’t ring a bell with most people. If you are among those, you should quickly change that and check out some songs of them. The trio’s sound, especially the guitar stuff, is very unique and should be heard by a wider audience.
Written by Sebastian Huhn
Wednesday, 06 January 2010
Reviews and interviews in Dutch
Al meer dan een kwart eeuw leven de genres gothic-rock/electro in België veel meer dan in ons land en het is dan ook niet verwonderlijk dat er relatief veel kwalitatief goede bands uit deze genres van onze zuiderburen komen. Lizard Smile komt uit Antwerpen en bestaat al sinds 1995.
The Sisters of Mercy zijn zeker een inspiratiebron, al ontbreekt hier de befaamde grafstem van Andrew Eldritch. De vrij schelle stem van zanger Beatnick klinkt eerder als Gary Numan,
maar dat is ook geen kleintje in het genre. Gestart wordt met nog
enigszins dansbare wavepop waarin een lichte echo van New Order
doorklinkt. Het fraai opgebouwde Murder Hole, dat pas na enige minuten
losbarst in een soort Front242-achtige EBM is een absoluut hoogtepunt.
Op het eind worden de tracks trager en duisterder: de herfst kan
beginnen…
Willem Roose
19/08/2010
Verwonderlijk waarom Belgische groepen altijd zo lang over releases doen. “Press My button” van het Antwerpese Lizard Smile dateert alweer van 2000(!), in 2004 verscheen enkel nog de cdr promo “I Was Wrong”, meteen ook de openingstrack van deze “Wayward”. En er zijn wel meer nummers die al veel langer in het oeuvre van deze vrolijke reptielen rondwaren, “Neon Haze” stond ooit op een "Dark Demons 5" compilatie uit 2004, en ook een nummer als “Murder Hole” behoort al langer tot het live repertoire. Zij kregen een verdiende stek op deze “Wayward”, die, naar we hopen, Lizards Smile terug in de belangstelling zal spelen in binnen – maar vooral ook buitenland. Want deze “Wayward” klinkt onmiddellijk vertrouwd voor wie het niet onaardige “Press My Button” kent. Een soort donkere disco beat die in de kiem wordt gesmoord met gotisch rockende gitaren en een bas als langs je broekspijpen omhoog kruipende slangen (of hagedissen)… Dit maakt de songs, dansbaar, genietbaar en toch voldoende goth om in de scene serieus te worden genomen. Waar blijven de labels? Sterk beïnvloed door de Britse oer goth van een oudere Rosetta Stone bijvoorbeeld, of de rock dynamiek van een Children On Stun maar toch voldoende eigenheid en Belgische bescheidenheid. En dat laatste verhindert misschien de grote doorbraak; of is het die ene song die harten en dansvloeren plat speelt die er misschien nog altijd niet nadrukkelijk is uitgekomen? Koester deze gothic rock van eigen bodem en schaf je vooral “Wayward” aan. Dit kan via de groep zelf of de Wool – E Shop die de nobele taak op zich heeft genomen Belgische producten wereldwijd te verdelen. Zo, waarop wacht je nog?
Kurt Ingels
13/09/2009
De Antwerpse gothic band Lizard Smile wordt opgericht in 1995 en bestaat na bijna 15 jaar nog steeds uit het trio Beatnick (zang), Strobo (gitaar) en Albi Voombastic (bass). Zeer binnenkort verschijnt hun nieuw album “Wayward” - de opvolger voor “Press My Button” (2000) - en dat mogen ze komen voorstellen op zondag 26 juli op het Gothic Festival, waar ze het hoofdpodium openen.
Eerst en vooral: hoe zit het nu eigenlijk met het langverwachte nieuwe album? Wanneer komt het uit?
Strobo: We hebben lang en hard aan “Wayward”, het nieuwe album gewerkt. We kunnen niets uitbrengen waar we niet 100% kunnen achterstaan, zowel wat de muziek als het uitzicht van de cd betreft. De laatste twee weken is alles op zijn plaats gevallen, en de nieuwe cd zou nét op tijd uit productie moeten zijn voor het Gothic Festival. Het Gothic Festival zal met andere woorden de première van het nieuwe album betekenen. We zullen ook het gros van de nieuwe nummers spelen. Daarna gaan we hem vast en zeker elders voorstellen.
Hoe komt een Lizard Smile song eigenlijk tot stand?
Strobo: Jammen is de boodschap. Iemand geeft een voorzet (meestal is dat een elektronische loop) en dat prikkelt de andere muzikanten. Het nummer gaat dan stilaan een eigen leven leiden en stuurt ons in een bepaalde richting. In ieder geval: de muziek wordt eerst geschreven, de zang komt daarna.
Waarover gaat de gemiddelde Lizard Smile song tekstueel? Waar halen jullie de inspiratie voor de teksten?
Strobo: there’s no such thing as a ‘gemiddelde Lizard Smile song’. We proberen elk nummer te laten groeien tot een zelfstandig nummer, met een eigen sfeer en een eigen ‘feel’, en dat kan alle richtingen uitgaan. We houden ons zeker niet aan een vooraf bepaald stramien en proberen herhaling te vermijden.
Beatnick: Als er iets is wat wel terugkomt in de teksten, dan is het een zweem melancholie en ‘ontevredenheid’ met de dingen zoals ze zijn’.
Mijn favoriete Lizard Smile song is nog altijd “Kitchen Floor”. Kan je misschien iets meer vertellen over die song? En over de lyrics, waarover gaat het?
Albi: Dat nummer blijft ons achtervolgen he. Ik stel voor het speciaal te spelen voor Henk als bis. :-)
Beatnick: Het was een van onze eerste songs die echt ‘klikten’ toen we er aan bezig waren. Ik zou er qua inhoud niet teveel achter zoeken. Je had zelf waarschijnlijk al door dat het een beetje tongue-in-cheek en dubbelzinnig is. In elk geval, het gaat over natuurlijke verschijnselen die soms verdomd irritant kunnen zijn. :-)
Hoe zouden jullie zelf de muziek van Lizard Smile omschrijven?
Strobo: Music to keep your soul and feet satisfied. Muziek moet voor mij op een primitief niveau inwerken, dat wil zeggen dat er een energie moet uit komen die je lichaam kan detecteren en je doet bewegen. Vaak donker van klank, maar toch uplifting.
Beatnick: Voor mij persoonlijk zijn er op de nieuwe cd paar momenten waarop die filosofie echt voelbaar wordt. Hopelijk zijn we erin geslaagd dat ook over te brengen. :-)
De bandsound evolueerde doorheen de jaren van eerder gothic rock naar een meer electro georiënteerde sound. Een beetje de evolutie die ook een groep als Suspiria doormaakte in de jaren ’90. Zijn jullie akkoord met deze stelling?
Albi: Je hebt ergens wel gelijk. Ik vind evolutie een goed ding en belangrijk. Er moet een beetje uitdaging zijn vind ik. Niet alleen voor de luisteraar maar ook voor de muzikant. Ik vind het leuk groepen te horen evolueren, waarom zouden we dat zelf ook niet doen?
Strobo: De elektronica die we gebruiken is in de loop der jaren steeds beter en veelzijdiger geworden. Het is vaak erg bruikbaar om een nummer een eigen sfeer mee te geven. Toch staan er op de nieuwe cd een aantal nummers waar weinig of geen elektronica aan werd toegevoegd. “As if I know” bijvoorbeeld is een nummer dat helemaal door zang, gitaar en bass en drum wordt gekleurd. Ik hou enorm van de fusie tussen elektronica en gitaar, de manier waarop beide versmelten en het nummer voortstuwen of de kleur van het nummer bepalen. Voor mij is dat één van de belangrijkste karakteristieken van Lizard Smile
Beatnick: De laatste tijd schuift de elektronica als arrangement wat meer naar de achtergrond tijdens het jammen, om pas in een volgende fase van de creatie weer belangrijk te worden. Het gaat in cycli, denk ik.
Wat echt opvalt aan de band is de stabiele line-up. Als ik goed kan tellen vieren we binnenkort 15 jaar Lizard Smile en jullie hebben nog steeds dezelfde bezetting. Waaraan wijten jullie dat? Aan de aangename karakters van de bandleden? :-)
Albi: Wat? 15 jaar?! Is dat al zo lang dat we op elkaars lip staan zien? Ja, dan zal het wel aan onze aangename karakters liggen. :-) Grapke he gasten. :-)
Strobo: Wel, we kennen elkaar van voor Lizard Smile door de scène rond de Limelight (en zoveel andere keten en kelders in Antwerpen). Van bij aanvang zaten we duidelijk op dezelfde golflengte op muzikaal vlak: alle drie waren we zot van Sisters Of Mercy, Bauhaus, Alien Sex Fiend,… de UK-goth-scene zeg maar. En merkwaardig genoeg zijn we in de loop der jaren steeds op dezelfde golflengte gebleven. Op persoonlijk en muzikaal vlak is er sindsdien heel wat veranderd en geëvolueerd, maar er blijft een kern bestaan die ons verbindt.
Beatnick: Uiteraard zijn er soms wel eens meningsverschillen, meestal muzikaal maar heel af en toe ook persoonlijk. Ik denk echter dat we over de loop der jaren altijd een gezonde dosis wederzijds respect hebben bewaard en dat zal er zeker goed aan doen.
Wat kunnen we verwachten van het Lizard Smile optreden op het Gothic Festival?
Albi: We gaan er nog eens een goei lap op geven en het beste van ons geven zeker?
Strobo: Expect the unexpected, zeker voor hen die ons enkel kennen van onze eerste cd “Press My Button”. De nieuwe nummers zullen er staan, ze hebben lang genoeg ‘in the box’ gezeten, ‘eager to get out’!
Wat verwachten jullie zelf van dat optreden?
Strobo: We zijn er een hele tijd uit geweest. Ik ben uiteraard benieuwd naar de reacties op onze nieuwe set.
Beatnick: De ervaring leert dat een optreden altijd anders uitdraait dan je verwacht. Niets verwachten, is vaak de beste benadering. :-)
Wat vinden jullie van de affiche van het Gothic Festival. Welke optredens willen jullie zelf zeker niet missen?
Albi: Hoe lang organiseert Bernd het al? Dit is de derde keer he? Vorige edities was ik aanwezig als publiek. Ik heb me goed vermaakt en goede optredens gezien. Dit jaar weer een affiche met voor elk wat wils. Ik denk dat dit het sterkte element van het evenement is. Eerlijk gezegd kijk ik vooral uit naar Specimen en de Scary Bitches. Specimen uit nostalgie en de Scary Bitches omdat het van in 2003 (?) geleden is dat we op een zelfde affiche stonden. Voor de rest zal je me ook wel ergens op de eerste rijen vinden met KMFDM, Gary Numan, DAF en natuurlijk The Klinik.
Strobo: Yep, leuk om de Bitches nog eens te zien. Ze zien er wat scary uit, maar zijn eigenlijk heel tof. We mochten hun versterkers gebruiken toen we samen in London speelden, en ze waren heel leuk om mee op te trekken.
Beatnick: De gevarieerdheid is zeker de sterkste kant. Ik laat het komen zoals het komt.
Waarom moet wavend België zeker komen kijken naar het Lizard Smile optreden in Waregem?
Albi : Eigenlijk is er maar een goede reden he: SUPPORT YOUR LOCAL SCENE!
Beatnick: Niets moet. Alles mag. ;)
Henk Vereecken